Ben ayrılık istemedim Sebep olanlar utansın Ülker vurdu yaprağıma Mevsim dursun güz utansın Çürümüş yaprak gibiyim Güz değil bahar utansın Çatlamış toprak gibiyim Irmaklar çaylar utansın Dağlar girdi aramıza Taş çürüsün yol utansın Diken sardı ellerimi Naz etmesin gül utansın Çiğ düşüyor gözlerimden Yanaklarım ıslanıyor Kurumuş toprak gibiyim Zamansız yağmur beklerim